Atta Kungar

    Heerenjaarclub Atta Kungar
    Zo gewoon gebleven

    Een golf van verbazing, onderdanigheid en respect beweegt zich voort over de terrassen langs de Oude Markt. Blikken schieten allen dezelfde kant op. Compleet verblind door de schitterend bruine pigmentlagen, de onwaarschijnlijk goed gevormde coupes en lichamen als hercules. Volledig weggesmolten en met de tong op de grond probeert menig vrouw bij zinnen te komen. De geworpen blikken die slechts een enkeling toebedeeld zijn, worden op de terrassen vlug ontweken uit onzekerheid. Hoe kan er in hemelsnaam zoveel charisma in acht personificaties gegroepeerd voorbij lopen, en dat iedere dinsdagavond weer!? Sinds jaar en dag is men op zoek naar verklaringen voor dit verschijnsel, maar vooralsnog wordt er vastgehouden aan het principe toeval.

     

    Niet heel lang terug in uw nog zo prille bestaan, vormde zich een jaarclub die al respect verkreeg alvorens deze gevormd was. Eenieder van deze jongeheren had al tijdens het kamp, krediet vergaard bij de leden en werd sindsdien met onderdanige glimlach en onzekere hand begroet bij het betreden van de kroeg. Geen wonder dat juist deze heren zich al snel tot elkaar aangetrokken voelden #nohomo en bewonderd werden door de rest van de kroeg. Zij hebben de term "gaaf" binnen het Enschedese studentenleven een nieuwe betekenis gegeven en daarmee de lat onwaarschijnlijk hoog gelegd voor anderen.

     

    Atta Kungar, arrogant? Nee. direct? Ja. Intelligent? Ja. Mooi? Ja. Belangrijk? Ja. Geil? Ja. Kunnen wij daar wat aan doen? Nee. Ook voor ons is het niet makkelijk...

     

    Atta... KUNGAR!